Businessmodel van een dievenbende

In februari 2014 werd mijn motor gestolen. Ik had hem net, een tweedehands motor, ik was er erg blij mee, maar toen ik op een dag ‘s ochtends om half acht in de parkeergarage naast mijn motor dacht te staan stond ik naast een lege plek. Er lag een slot, en een halve remschijf. De motor van de buurman stond er ook niet meer, daar lag nog een half kettingslot. Ik heb daar tien minuten staan bijkomen, toen heb ik het slot en de halve remschijf gepakt en ben naar het politiebureau gefietst. Het bureau bij het Surinameplein bleek opgeheven, dus doorgefietst naar Eerste Constantijn Huijgensstraat, waar ik te woord werd gestaan door een vriendelijke agente.

“Mijn motor is gestolen vanochtend”.

“Oh, wat vervelend. Is ‘ie verzekerd?”

“Ja, tegen diefstal verzekerd.”

“Gelukkig maar, dan krijgt u uw geld terug, dan is het niet erg. U moet aangifte doen voor de verzekering, maar wij gaan er verder niets aan doen”.

Niet erg? Mijn motor is mijn woon-werk vervoermiddel. Ik kan vandaag niet naar de klant, als freelancer is dat inkomstenderving. Maar goed, daar gaat het hier niet over.

Andere motor gekocht, maar dieven weten dat je een nieuwe motor koopt, dus in november was het weer raak: beide motoren weer gestolen. Weer aangifte, weer “niet erg” en “niets doen”. Maar toen ik die avond half depressief de krant zat te lezen, bedacht ik iets. In april had ik een motorongeluk gehad waarbij mijn motor total loss was gegaan. Aangereden door een automobilist die niet oplette. Vrienden raadden mij aan het wrak op Marktplaats te zetten, dan kreeg ik er nog iets voor. En dat bleek. Ik had al snel meerdere belangstellenden, en ik verkocht het wrak voor €2200. Heel veel voor een wrak van een vijf jaar oude motor die een paar maanden eerder €7000 had gekost. Het was me wel opgevallen dat de koper alleen maar wilde weten of het frame nog recht was, en of er nog twee werkende contactsleutels waren.

motor

Mijn theorie is de volgende. Deze motoren worden vaak in de prak gereden door jongelui die een hippe snelle motor kopen maar niet over de rijvaardigheid en de zelfbeheersing beschikken om verantwoord te rijden op een motor van 200kg en 180pk. Heel veel gaan er dus al snel tegen een boom of in de vangrail. Er is een groot aanbod van wrakken van race-motoren. En er is een grote vraag naar niet te dure tweede hands racers. Dus wat doet Handige Harrie? Die koopt zo’n wrak. Dan koopt ‘ie van een vriendje een gestolen motor van hetzelfde merk, type en kleurstelling. Twee daagjes sleutelen en Handige Harrie heeft een legale motor die hij voor €7000 op marktplaats kan zetten. Er worden ieder jaar 400 motoren gestolen in Amsterdam, omzet genoeg voor Harrie en zijn vrienden.

En dus heb ik hier het opsporingsmodel voor de politie.

Je vraagt bij de verzekeraars de gegevens op van de diefstalgevoelige motoren (met name de Suzuki GSX-R1000, zie foto, meest verkochte racer, populair onder jongeren). Dan zoek je voor al die motoren bij het RDW welke motoren binnen twee maanden weer op de weg verschijnen, met een nieuwe eigenaar. Waarschijnlijk is er een nieuwe eigenaar die de motor maar kort in bezit heeft, Handige Harrie, en een arme drommel die het ding op marktplaats gekocht heeft. Uit deze gegevens kun je simpel destilleren wie de Handige Harrie’s zijn, die de motoren maar kort bezitten maar wel regelmatig zo’n deal doen. En je gaat ‘s praten met Handige Harrie, heeft die de bonnetjes nog van al die super dure kuipdelen die total loss waren en vernieuwd zijn. Handige Harrie moet toch een verhaal hebben hoe hij winst kan maken op een motor als de onderdelen die hij bij de reparatie heeft gebruikt duurder zijn dan het verschil tussen verkoop en inkoop van de motor. Dat die kuipdelen onwaarschijnlijk duur zijn wist ik sinds ik op het circuit in Assen een keer een schuiver had gemaakt.

Dus, mijne dames en heren van de Landelijke Politie, bel de verzekeraars, open je excel, doe wat queries bij het RDW, en produceer een lijstje van Handige Harrie’s. Stap dan in je auto, bezoek de nietsvermoedende kopers van deze half-legale motoren voor inspectie, en ga dan ‘s langs bij Handige Harrie. Drie tegen één dat die liever vertelt wie de dieven zijn dan dat ‘ie zelf voor al die diefstallen het cachot in draait.

Waarom schrijf ik dit allemaal nu? Afgelopen week is mijn motor weer gestolen (die op de foto). Er zijn hopelijk camerabeelden (er zijn camera’s in de parkeergarage sinds de Mocro Mafia in diezelfde garage een DJ aanzag voor de verkeerde en ‘m doodschoot) maar ik ben er niet gerust op. De agente die mijn aangifte opnam zei niet “we doen niets” maar “ik ga de videobeelden opvragen”. Ze zei ook dat ze de enige geuniformeerde agent op het bureau was, bureau August Allebéplein. Midden in Nieuw-West, een politiebureau met maar één agente. Die gaat mijn motor niet opsporen.

Ik ben het helemaal zat. Derde motor gestolen in een paar jaar, ik vind dat de politie nu echt wel wat mag gaan doen.