Mijn racefietsen

IMG_0396-1200

Ik heb nog steeds de racefiets waarop ik in de jaren ’70 en ’80 koerste. Het is een op maat gemaakte Aandewiel, eigenhandig in elkaar gesoldeerd door Piet Aandewiel, fietsemaker aan de Admiraal de Ruiterweg. De fiets is nogal kort, dat is doordat de bracket net iets hoger zit, dat vond ik handig omdat ik toch alleen maar dorps- en kermiskoersen reed op bochtige hobbelige straatjes. Dan kwam ik minder gauw met het pedaal tegen de grond als ik in de bocht nog net een trapje extra gaf. Soms nog net een trapje teveel, getuige de diepe krassen onderin de pedalen. De achterderailleur is Campagnolo Nuovo Record, voorderailleur Campagnolo Record, de crankset van Sugino, de remmen van Weinman, naven van Campagnolo Record.

Ik koers niet meer, ik fiets nog wel, nu met een Garmin en met Strava. Ik wou dat ik dat vroeger al had gehad. Nu heb ik een Specialized,

IMG_0419-1200

met een mix van Dura Ace, Ultegra en 105 onderdelen. De Specialized is in alle opzichten beter, ondanks dat de Aandewiel indertijd de top was van wat je kon kopen en de Specialized nu het instapmodel van een wedstrijdfiets. De Specialized is lichter, schakelt beter (de Aandewiel heeft de shifters aan de onderbuis, je moest goed mikken om goed te schakelen), heeft klikpedalen (die waren er indertijd niet). Oh, wacht, de Aandewiel is in één ding beter: hij is vijf centimeter korter. De Aandewiel heeft tuubs (bandjes die je op een platte velg plakt, wat ze in de Tour de France nog gebruiken), de Specialized heeft “gewone” bandjes, die wel net zo licht en smal zijn als de tuubs. De Aandewiel heeft vijf tandwieltjes achter, de Specialized tien. De Aandewiel is mooier: als ik bij een koers aankwam was er altijd wel iemand die zei “O, dat is een mooie fiets!”.

De Aandewiel is in de Vogezen geweest, in de Ardennen, in Duitsland, en in heel Nederland. Hij heeft koersen gereden in Amsterdam, Landsmeer, Volendam, Weesp, en vele andere dorpen en steden, en kampioenschappen op de tankbaan in Amersfoort en de campus van de TU Twente. Hij heeft met name ook heeeel veel rondjes gereden op hetparcours wielercircuit in Sloten, waar we minimaal eens per week trainden. Hij heeft in Weesp gereden op het trainingsrondje van GGMC bij de Hogeweyse laan, toen dat er nog was. De Aandewiel is met pensioen, omdat tuubs niet meer praktisch zijn, tegenwoordige wielen niet in het frame passen, en kettingen en pignons (pardon, cassettes heet dat nu) er niet op passen. Maar hij rijdt nog wel.

De Specialized komt niet veel verder dan het rondje om de Haarlemmermeer, langs de ringvaart, een aantal keren per week. Geen bergen, geen wielercircuits, geen koersen. Hoewel, ik mis de koersen wel. Ik vond dat altijd gezellig. Klinkt gek, je fietst je het zwart voor de ogen en valt bij de finish van je fiets, maar ik vond het altijd heel gezellig, vooral in Weesp bij GGMC, in februari en maart, oud en jong door elkaar, als voorbereiding op het nieuwe seizoen. Misschien moet ik toch nog één keer ergens een koers rijden, voor het sentiment. Bij de Fietsbelles in Amsterdam, op het wielercircuit in Sloten.

Als ik 80 ben doe ik de Specialized weg. Dan rij ik in gepast tempo drie keer per week mijn rondje van gepaste afstand op de Aandewiel, die dan ook 60 jaar oud is. Twee oudjes aan het trainen.