Immuniteit voor Covid19?

Ik ben geen viroloog, geen epidemioloog en heb zelfs geen medische opleiding. Ik ben natuurkundige en IT’er met een ruime ervaring in het modelleren van allerlei aspecten van onze wereld.

Iedere keer dat iemand begint over groepsimmuniteit zijn er mensen die roepen “het  is nog niet bewezen dat je immuun wordt voor covid19”. Wat ze bedoelen is dat medici nog geen gevallen hebben geconstateerd waarin mensen die het virus hebben gehad, immuun bleken voor herbesmetting. Dat nagenoeg alle virussen een vorm van immuniteit geven (zie hier b.v.) laten ze buiten beschouwing. Ik vind dat een beetje hetzelfde als het volgende. Als een kind wordt geboren weet je dat het twee benen zal hebben. Dat is nog niet de facto vastgesteld, het kind is nog niet geboren en er is geen echo gemaakt, dus “er is nog niet bewezen dat het kind twee benen zal hebben”. Toch is er geen sterveling die er niet zeker van is dat een kind dat geboren gaat worden twee benen zal hebben. En natuurlijk, er worden kinderen geboren zonder twee benen. De kans daarop is echter zo extreem klein dat geen ouder zich daar zorgen over maakt en in de plannen voor komend jaar een hoofdstukje opneemt “stel dat het kind geen benen heeft”.

Ons lichaam kan zich op allerlei manieren beschermen tegen een tweede infectie van een virus (zie bovenstaande link). Een tweede infectie kan optreden, maar is in verreweg de meeste gevallen “sub-klinisch”, dat wil zeggen, niet ernstig. Net als bovengenoemde ouders kunnen we er veilig vanuit gaan dat ook covid19 ons immuniteit zal geven. Misschien kun je een tweede of derde keer besmet worden, misschien word je daar wel ziek van, maar “sub klinisch”, dat wil zeggen, niet al te ernstig. En ja, er is een theoretische kans dat Corona ons geen immuniteit geeft en dat je er bij een tweede besmetting alsnog dood aan kunt gaan. Volgens genoemd artikel is die kans klein. Wat wij doen met onze lockdown en “groepsimmuniteit is geen optie” is een minieme kans op het niet werken van immuniteit aangrijpen om onze samenleving te ontwrichten.

In 2018 zijn er 19 kinderen doodgereden in het verkeer (zie hier). We weten dat er een minieme kans is dat je kind verongelukt op weg naar school of naar de sportvereniging. We gaan er echter vanuit dat die kans zo klein is dat we er geen rekening mee hoeven te houden. Waarom zijn we banger voor een virus dan voor een verkeersongeluk?

Ik vind het jammer dat we ons laten bangmaken door mensen die zeggen “immuniteit voor corona is niet bewezen” en dat we onze samenleving ontwrichten. Ik vind dat we scenario’s waarin immuniteit een rol speelt, gewoon moeten meenemen in de afwegingen. Als het nog tien jaar duurt voordat er een vaccin of geneesmiddel is, dan zal uiteindelijk toch wel die immuniteit de doorslag geven. Waarom dat dan uitstellen?

 

Experiment met nabijheid-app

Screenshot_20200503-112146In de discussies over “corona apps” heb ik een voorbeeld Android app gemaakt waarmee ik kan zien hoe gemakkelijk twee smartphones elkaar met Bluetooth (meer specifiek, met “Bluetooth Low Energy”) kunnen detecteren en bijvoorbeeld hoe goed je de afstand en de tijdsduur van de ontmoeting kunt afleiden.

Op github heb ik de source staan van die app. De app kan twee dingen: de omgeving scannen, met Bluetooth LE, op andere telefoons met deze app, en ook zichzelf zichtbaar maken voor zo’n scan. Je kunt beide functies in de app aan en uit zetten.

Verder kun je een aantal parameters zetten:

  • signaalsterkte waarmee de app zichzelf aan anderen adverteert
  • advertise mode
  • time window, dat is de tijd dat de app een aantal detecties als één contact beschouwt

Je ziet op het scherm de gedetecteerde andere telefoons, met een uniek ID per telefoon dat de app random genereert. Je kunt dat random ID zelf opnieuw genereren zodat je een nieuwe telefoon, een nieuw contact, simuleert. In een tweede scherm (swipe) zie je de verzameling ID’s die de app heeft verzameld. Je hebt dus twee telefoons nodig om dit te testen: de app detecteert alleen telefoons die dezelfde app draaien.Screenshot_20200503-112453

Je kunt aan de ontvangende kant instellen wat de drempel is voor een “detectie”:

  • hoe sterk het ontvangen signaal moet zijn en
  • hoeveel keer je de betreffende zendende telefoon hebt gedetecteerd.

Zo kun je instellen dat je een contact pas “ziet” als je het drie keer hebt gedetecteerd met minimaal -50dB. Zo’n contact wordt dan rood. Met deze app kun je experimenteren wat de juiste waarden zijn zou je de techniek willen inzetten voor detectie van “corona contacten”.

Je kunt de app hier downloaden (als je al een eerdere versie had geïnstalleerd, dan eerst de app verwijderen. Ik had een foutje gemaakt in de eerste versie waardoor een upgrade niet goed werkt). Ik geef geen garanties voor de app, het is een hulpmiddel om te experimenteren met Bluetooth LE. In het derde scherm (swipe) vind je een help scherm.

De app dient niet om “mogelijke besmettingen” op te slaan of te rapporteren. De app heeft geen verbinding met een server. Wat de app alleen doet is aangeven wanneer iemand anders met dezelfde app bij jou in de buurt is.