Art History

Johan Huizinga over Jan Veth

Jan Pieter Veth (1864-1925) was een schilder, tekenaar, dichter, kunstcriticus en organisator. Hij schreef voor De Nieuwe Gids, later ook voor De Gids. Hij zamelde geld in waarmee hij op een veiling tekeningen van Rembrandt kocht voor het Rembrandthuis. Hij bemoeide zich met het museumbeleid (“moet het Rijksmuseum kunst of historie verzamelen?”), hij was later docent aan de Rijksacademie voor beeldende kunst, hij coachte kunstenaars, hij heeft heel veel tijdgenoten getekend of geschilderd. Hij heeft bijgedragen aan de erkenning van Vincent van Gogh. Veth was een persoon met een zeer veelzijdige belangstelling, wat natuurlijk uiteindelijk een belemmering is om de dingen goed of volledig te doen.

Johan Huizinga heeft één biografie geschreven over een kunstenaar: “Leven en Werk van Jan Veth” in 1927. Voor de kunstgeschiedenis is het jammer dat Huizinga niet veel meer van zulke biografieën heeft geschreven. De rijkheid van de persoon van Jan Veth maakt de biografie zeer lezenswaardig, de kennis en het inzicht van Huizinga voegen een substantiële laag toe. Huizinga heeft kunnen putten uit een grote verzameling brieven, Veth schreef veel, en graag. De analyse van Huizinga, de historicus, maakt daar heel goed gebruik van. Het is een fascinerend boek.

Leven en Werk van Jan Veth, J. Huizinga, 1927. 

Art History

Betsy Osieck: twee vazen met veldbloemen

betsy

Betsy Osieck, één van de Amsterdamse Joffers, was bevriend met Lizzy Ansingh. Ze schilderde meest portretten, maar schilderde net als Ansingh ook vazen met bloemen. Ik weet niet in welk jaar ze dit schilderij heeft gemaakt, olieverf op doek, het verbaast me wel dat op kunstveilingen dit soort werken voor zo weinig geld van de hand gaan. Ze kosten soms minder dan wat je heden ten dage betaalt voor het doek, de verf en de lijst. Dit schilderij heeft niet meer de originele lijst die ongetwijfeld verguld was, deze lijst is vrij nieuw en sober. Het doek is ook opnieuw opgespannen, ik denk dat het hele schilderij gerestaureerd is.

Art History

Gedicht

Bij het beeld van wijlen de schilderes
Thérese van Duyl Schwartze
door Georgine Schwartze

Ik heb in ‘t blanke marmer ‘t beeld aanschouwd,
Van doode vrouwe vredig ingeslapen.
De kleine handen die zij samenvouwt
Hanteerden eens een machtig kunstnaarswapen,
In rustlooze ijver, kloek, verheven stout.
Die hebben levens zuiv’re beeld geschapen.
De bloem, die in dit marmer ‘t blad ontvouwt,
Ontbloeide in Hollands tuinen, meisjes, knapen…

Hoe ligt gij daar zoo stil en zo sereen,
Te sluim’ren in den witten marmersteen.

Een eed’le bloem, uit ‘t pure Zelf ontsproten,
Uw kleinen mond zoo ernstig toegesloten.

Die in den dood ons leert uw laatste bescheid;
“Neem Heer mijn Ziel, uw dienstmaagd is bereid”.

21.Nov.1922    Selly de Jong

Grafmonument_van_Thérèse_Schwartze
from wikipedia